การเปรียบเทียบลามิเนตฉนวนที่ใช้กระดาษและไฟเบอร์กลาสกับลามิเนตหุ้มทองแดง ( CCL )

การเปรียบเทียบทางเทคนิคของลามิเนตฉนวนที่ทำจากกระดาษ ผ้า และไฟเบอร์กลาส และลามิเนตหุ้มทองแดง (CCL)

จากมุมมองของการกำหนดสูตรเรซินและกระบวนการทำให้มีขึ้น

เอกสารนี้จัดทำขึ้นจากมุมมองของผู้เชี่ยวชาญด้านการกำหนดสูตรเรซินและกระบวนการเคลือบทองแดง (CCL) ลามิเนตฉนวนและลามิเนตเคลือบทองแดง โดยมุ่งเน้นไปที่ระบบเรซิน วัตถุดิบ และกลไกการประมวลผล โดยเน้นที่หลักการทางวิศวกรรมมากกว่าคำอธิบายระดับตลาด

1. ความแตกต่างพื้นฐานจากมุมมองของระบบ

สาระสำคัญของฉนวนลามิเนตและ CCL คือระบบคอมโพสิตที่ทำจาก:

โครงสร้างการเสริมแรง x เคมีเรซิน x การชุบ/กลไกการบ่ม

2. ความแตกต่างพื้นฐานจากมุมมองของระบบเรซิน

ลามิเนตฉนวนกระดาษ 2.1

(1) ระบบเรซินทั่วไป

• ฟีนอลิกเรซิน (PF): โดดเด่นและแทบไม่มีเลย
• การปรับเปลี่ยนเล็กน้อย:
• ฟีนอลดัดแปลงยูเรีย
• ฟีนอลที่ละลายในแอลกอฮอล์หรือละลายน้ำได้

(2) ลักษณะเฉพาะของสูตรเรซิน

• ปฏิกิริยาพอลิเมอไรเซชันแบบควบแน่นที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา
• ความทนทานต่อน้ำหนักโมเลกุลในวงกว้าง
• ปริมาณของแข็งโดยทั่วไป: 45-55%
• ความหนืดต่ำเพื่อให้แน่ใจว่ากระดาษเคลือบได้เต็มที่

(3) กลไกอันตรกิริยาระหว่างเรซินกับกระดาษ

• เรซินไม่เพียงแต่เคลือบพื้นผิวเท่านั้น มันแทรกซึมและเติมเต็มโครงข่ายไฟเบอร์
• เรซินฟีนอลแทรกซึมเข้าไปในโครงสร้างเส้นเลือดฝอยเซลลูโลส
• หลังจากการบ่ม จะทำให้เกิดโครงสร้างคอมโพสิตกึ่งเนื้อเดียวกัน

(4) บทสรุปทางวิศวกรรม

ลามิเนตที่ทำจากกระดาษต้องการประสิทธิภาพทางเคมีค่อนข้างต่ำจากเรซิน แต่มีความสามารถในการชุบที่สูงมาก

ลามิเนตฉนวนที่ใช้ผ้า 2.2 (ผ้าฝ้าย / ผ้า)

(1) ระบบเรซินทั่วไป

• ฟีนอลิกเรซิน (PF): กระแสหลัก
• อีพอกซีเรซิน (EP): ผลิตภัณฑ์เกรดกลาง/สูง
• ระบบไฮบริด PF/EP: สถานการณ์ที่จำกัด

(2) คุณสมบัติการกำหนดสูตรและการแปรรูปเรซิน

เปรียบเทียบกับระบบที่ใช้กระดาษ:

• ปริมาณของแข็งที่สูงกว่า (โดยทั่วไปคือ 50-60%)
• มีความหนืดสูงขึ้น
• ข้อกำหนดที่สูงขึ้นสำหรับความเสถียรทางรีโอโลยี

เรซินต้องมีความสมดุล:

• แทรกซึมเข้าไปในรูขุมขนของผ้า
• การยึดเกาะบนพื้นผิวผ้า

(3) ลักษณะโครงสร้างเสริมแรง

• ผ้าเป็นโครงสร้างทอ
• โครงสร้างโมฆะทั่วไป:
• รูขุมขนที่วิปริตและพุ่งประสานกัน
• ช่องว่างระหว่างมัด
• เรซินจะต้องเจาะและคงอยู่

(4) ลักษณะทางวิศวกรรม

ลามิเนตที่ทำจากผ้าเป็นไปตามปรัชญาการออกแบบส่วนประกอบที่มีโครงสร้าง เรซินเป็นทั้งตัวกลางที่เป็นฉนวนและเฟสพันธะรับน้ำหนัก

วัสดุที่ทำจากไฟเบอร์กลาส 2.3

หมวดหมู่นี้คือระบบวัสดุหลักของ CCL เกรดอิเล็กทรอนิกส์

การจำแนกประเภทระบบเรซินหลัก 2.3.1

2.3.2 การเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานในสูตรเรซิน

สูตรเรซินไม่ใช่ปัญหาง่ายๆ ของ "เรซิน + สารช่วยบ่ม" อีกต่อไป มันกลายเป็นปัญหาทางวิศวกรรมระบบปฏิกิริยา ซึ่งเกี่ยวข้องกับ:

• การกระจายน้ำหนักโมเลกุล
• หน้าต่างกิจกรรมปฏิกิริยา
• ควบคุมพฤติกรรมระยะ B

2.3.3 พารามิเตอร์เรซินที่สำคัญ

• เวลาเจล
• หน้าต่างแทค B-stage
• อัตราการเกิดปฏิกิริยาคายความร้อน
• การควบคุมเนื้อหาที่ผันผวน

ข้อควรพิจารณาเกี่ยวกับอินเทอร์เฟซของเรซิ่น-ไฟเบอร์กลาส 2.3.4

• ไฟเบอร์กลาสเป็นวัสดุอนินทรีย์
• การยึดเกาะที่มีประสิทธิภาพขึ้นอยู่กับ:
• ตัวแทนเชื่อมต่อไซเลน
• ระบบบำบัดพื้นผิว
• ความสัมพันธ์ทางเคมีระหว่างเรซินกับไฟเบอร์กลาสเป็นสิ่งสำคัญ

ในระบบไฟเบอร์กลาส เรซินไม่ได้เป็นเพียงตัวเติมเท่านั้น มันเป็นปัจจัยสำคัญของประสิทธิภาพของอิเล็กทริกและความน่าเชื่อถือในระยะยาว

3. ความแตกต่างจากมุมมองของกระบวนการชุบ

3.1 การเปรียบเทียบวิธีการชุบ

3.2 ความแตกต่างใน สถานะ prepreg (PP)

กระดาษเป็นหลัก

• ไม่มีแนวคิด "prepreg" อิสระที่เข้มงวด
• มักเคลือบโดยตรงหลังการชุบ

ทำจากผ้า

• แบบฟอร์มแผ่นกึ่งแข็ง
• ความทนทานต่อกระบวนการที่กว้างขึ้น

ทำจากไฟเบอร์กลาส

• Prepreg เป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการออกแบบทางวิศวกรรมอิสระ
• การไหลของเรซิน เวลาเจล และสภาพพื้นผิวต้องได้รับการควบคุมในเชิงปริมาณ

4. ตรรกะทางวิศวกรรมเบื้องหลังการจัดประเภทผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย

4.1 ฉนวนลามิเนต (ไม่มีทองแดง)

4.2 หุ้มทองแดง ลามิเนต (CCL)

5. สรุปทางวิศวกรรมประโยคเดียว (มุมมองของเรซิน)

• ระบบที่ใช้กระดาษ: เรซินจะกำหนดว่าสามารถชุบให้สมบูรณ์ได้หรือไม่
• ระบบที่ใช้ผ้า: เรซินเป็นตัวกำหนดความแข็งแรงเชิงกลและความเสถียรของโครงสร้าง
• ระบบที่ใช้ไฟเบอร์กลาส/CCL: เรซินจะกำหนดประสิทธิภาพไดอิเล็กทริก ความน่าเชื่อถือ และเกรดผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย